Sardyński jest językiem romańskim
Il sardo è una lingua “;romanza”; o “;neolatina”;, to znaczy domena językowa wywodząca się z języka używanego przez starożytnych Rzymian. Podobnie jestem Portugalczykiem, hiszpański, kataloński, l’;oksytański, francusko-prowansalski, Francuzi, l’;włoski, Ladyn, friulski, kurs, dalmatyka (teraz wymarły) e il rumeno.Le lingue romanze Si definiscono romanze le lingue che sono derivate dalle diverse forme –; essenzialmente parlate –; assunte dal latino volgare entro i confini dell’;Cesarstwo Rzymskie. Morfologia Część gramatyki badająca formę słów nazywa się morfologią. Soprattutto in questo settore il sardo conserva chiarissima l’;odcisk języka romańskiego, wykazując wiele cech, które, zgodnie z panującą opinią uczonych, łączą go z archaicznym typem łaciny. Fonetyka historyczna Wśród cech określających specyfikę języka sardyńskiego w panoramie fonetyki historycznej języków romańskich, najważniejsze są te, które dotyczą wokalizmu, spółgłosek oraz leczenie wargowo-welarnych i zwartych.
Kiedy w wyniku migracji lub wojen podbojów ludność najeżdża jakieś terytorium, zazwyczaj narzuca swój własny język i kulturę ludziom, którzy pierwotnie zamieszkiwali te ziemie.
W wyniku procesów historycznych o długim i średnim czasie trwania, ludzie, którzy asymilują nowy język, mają tendencję do utrzymywania i przenoszenia pewnych cech starego języka ojczystego do nowo nabytego języka.
Questo è il motivo per cui dalla latinizzazione seguita alla conquista romana dell’;Następnie Europa rozwinęła wiele języków romańskich o lokalnej specyfice i wyjątkowości. Probabilmente l’;głównie wpływ fonetyczny, ale w niektórych przypadkach także leksykalne i składniowe, z istniejących wcześniej języków wywarło wpływ na mówioną łacinę i, następnie, narodziny języka romańskiego. Język oryginalny jest uważany za język podłoża, lub, w przypadku Sardynii, ten język, lub te języki, che preesistevano all’;przybywam, narzucenie i stabilizacja łaciny. Zwłaszcza, możemy postawić hipotezę Paleosardi (lub nuragiczny) i punicki (lub fenicko-kartagińskie). Według Giovanniego Lilliu, Rzeczywiście, con la conquista cartaginese si ruppe l’;unità linguistica e nazionale degli abitanti dell’;izola, ponieważ znaczna część populacji wybrzeży i równin ostatecznie przyjęła kulturę i język semicki.
Wkład językowy po latynizacji
Około 460 r. n.e. Sardynia, teraz całkowicie zlatynizowany, zostało zajęte przez Wandali. Jest to pierwsza z serii obecności zagranicznych, che tuttavia non avranno per conseguenza l’;trwałe narzucenie odpowiednich języków lub przynajmniej jednego z nich, jak to miało miejsce wcześniej w przypadku Rzymian. Wandalizm. W obecnym języku sardyńskim nie ma bezpośrednich śladów germańskiego superstratu językowego, che possa univocamente riferirsi al periodo in cui l’;wyspa została podbita przez Wandali. Grecko-bizantyjski W przeciwieństwie do germańskiego, il superstrato greco-bizantino ha lasciato tracce consistenti nella lingua dell’;izola, odnoszące się do długiej epoki bizantyjskiej, od VI do X wieku. L’;Cesarz Justynian, być może nazywany przez Godę, samozwańczy król Sardynii, decise di intervenire ed inviò nell’;isola un esercito comandato dal generale Belisario coadiuvato dal duca Cirillo.Il pisano medievale L’;Islam allontanò l’;wyspa z Bizancjum e, w próżni władzy powstały cztery osądzone lub niezależne królestwa Cagliari, d’;Arborea, Gallury i Torres. A partire dall’;Na początku roku 1000 rozpoczęła się handlowa i polityczna penetracja Genui i Pizy na Sardynię, cui si deve l’;introduzione di termini linguistici soprattutto pisani medievali.Il catalano Nel 1323 un corpo di spedizione guidato dall’;Niemowlę Alfonso, figlio di Giacomo II d’;Aragonia, wylądował na Sardynii. L’;evento può essere considerato l’;atto iniziale di un nuovo periodo della storia sarda che vide l’;izola, ale do 1718 r, poddawał się w sposób niemal nieprzerwany najpierw dominacji katalońsko-aragońskiej, a następnie hiszpańskiej. kastylijski Jeśli chodzi o język hiszpański, lub raczej kastylijski stał się językiem urzędowym Korony Hiszpanii, il suo uso tardò a farsi strada nell’;izola, soprattutto in quelle zone in cui più aveva preso piede il catalano.L’;italiano L’;Potem zaczynają się intensywne wpływy włoskie, w 1718, Sardynia przeszła w ręce Piemontu, a później stała się częścią państwa włoskiego, Lepsza, della compagine solo politicamente e amministrativamente unitaria dell’;Włochy narodów.
